Ik weet nog precies wanneer ik mijn eerste stukje vinyl kocht: augustus 1996. Eartquake heette het plaatje en het was afkomstig van producer Scan X, uitgegeven op het F – Communications label. Dat allemaal terzijde, we zijn hier niet bij elkaar gekomen om te praten over de herkomstgegevens van een track.
Toen ik begon met draaien was ik 13 jaar oud, bijna een jaar nadat ik mijn aardbevingplaatje had bemachtigd. Het was juli 1997, de tijd waarin Lloret de Mar overspoeld werd door Hollandse Hakkers: de gabbers.
Het jaar waarin ik naar de middelbare school ging. Negen op de tien jongeren voelde zich thuis in de hardcorescene en noemde zich gabber. Ik behoorde ook tot deze groep, droeg aussies en cavello’s en hakte op mijn nikes. Omdat ik zo enthousiast was geworden na het zien van een videoband van Mysteryland 1997, wilde ik zelf ook draaien. Lekker aan die knoppen zitten, scratchen, alles wilde ik leren. Zolang het maar met draaien en hardcore te maken had. Mijn grote voorbeeld in die tijd was dj Delirium, een kleine man uit de U S of A. Wat kon dat mannetje draaien zeg! Poe! Het beeld over deze dj is nooit veranderd, ook nu niet, na 10 jaar.
Genoeg nostalgisch gelul, ik was vastbesloten om het mixen ook onder de knie te krijgen. Maar ja, waar haal je het geld vandaan als je 13 jaar bent en je pas in het eerste jaar zit van de middelbare school? Lenen? Nee. Voor je verjaardag vragen? Zou kunnen, maar toch kon ik mijn ouders ook niet strikken. Ik was ten einde raad, geen geld, geen mogelijkheden. Dan maar even de zolder op, je wist maar nooit. Misschien kwam ik daar wel wat tegen. Na enige tijd rond gekeken te hebben, 123 oude ansichtkaarten te hebben gezien en 12 lampenkappen uit 1970 te hebben bezichtigd, stuitte ik op een aangename verrassing. Ja wel, een draaitafel! Joehoe! Eindelijk mijn doel bereikt. Ik meteen naar mijn pa gerend, gevraagd of ik de tafel mocht gebruiken en de eerste stap was gezet. Maar dat was nog maar het prille begin, met één draaitafel kom je immers niet ver. Er moesten meer platen komen, een mengpaneel en nog een tweede draaitafel. God nog aan toe, als ik terug denk aan deze tijd: wat een gedoe allemaal. Ik had meteen een deal gesloten met mijn pa. Ik zou voor een tweede draaitafel zorgen, dan kocht hij voor mij een mengpaneel. Zo gezegd, zo gedaan. Twee weken later kon ik beginnen. Ja beginnen ja.
Maar hoe werkt dat draaien nou eigenlijk? Pff geen idee…
Wordt vervolgd…
Wat ik er wel bij wil zeggen: deze Jap draait met Final Scratch. Dat was er 10 jaar geleden natuurlijk nog niet. Vandaar dat hij steeds naar zijn pc loopt om nummers in te laden. Het signaal wordt vervolgens naar de naald gestuurd en huppa gaan met die banaan. En let vooral niet op zijn mixfouten…
Beste Roy,
Wat een leuk verhaal en wat kleurt dit je weblog op een persoonlijke manier! Ga zo door! Met draaien, dansen en schrijven! Zet je ook muziek op je weblog?? Grote groet,
Saskia de Boer